Oznakowanie INCO 2026: jak prawidłowo wyeksponować 14 alergenów na wystawie

Europejskie rozporządzenie INCO (UE nr 1169/2011) nakłada obowiązek informowania konsumenta o składzie środków spożywczych. Dla rzemieślniczych piekarni dwa główne obowiązki:

1. 14 alergenów musi być oznaczonych dla każdego produktu, w tym produktów nieopakowanych (sprzedawanych na ladzie).
2. Nazwa handlowa: „chleb tradycyjny", „croissant maślany" itp. musi być precyzyjna (nie można nazywać „croissant maślany" produktu z margaryną).

Przepisy wymagają, aby informacja o alergenach była dostępna bez konieczności o nią pytania: albo poprzez tabliczkę przy każdym produkcie, albo poprzez wyraźne odesłanie do dokumentu dostępnego na miejscu.

Akceptowane są trzy formaty:

1. Indywidualna tabliczka przy każdym produkcie, z alergenami pogrubionymi lub podkreślonymi. To najbardziej czytelny format dla klienta.
2. Tabela zbiorcza wywieszona przy ladzie: tabela z produktami w wierszach i 14 alergenami w kolumnach.
3. Segregator dostępny na życzenie z widoczną informacją („Proszę poprosić o dokument dotyczący alergenów"). Mniej ceniony przez inspektorów, ale zgodny z prawem.

Rekomendowany format w 2026 r.: tabela zbiorcza, aktualizowana przy każdej zmianie asortymentu.

1. Pominięcie lecytyny sojowej obecnej w czekoladzie kuwerturowej.
2. Nieoznaczenie śladów, gdy ta sama mieszarka jest używana do chleba z orzechami i chleba białego.
3. Nieaktualna informacja po zmianie dostawcy (nowa mąka zawierająca soję, na przykład).
4. Błędne nazwy handlowe: „croissant czysto maślany", gdy część tłuszczu jest roślinnego.
5. Ukryta informacja: segregator leży pod ladą i nikt go nie proponuje spontanicznie.

Trudnością nie jest stworzenie etykiety raz, lecz utrzymywanie jej aktualności. Przy każdej zmianie składnika lub dostawcy lista alergenów może się zmienić.

Rozwiązanie: oprogramowanie, które łączy każdą recepturę z jej składnikami i automatycznie wyświetla alergeny. Gdy zmieni się składnik, etykieta aktualizuje się sama.